Логикалық кубиттер 96% өмір сүру деңгейіне жетті: IBM Heron кванттық қателерді түзетудегі серпіліс
Кванттық индустрия ақауға төзімді есептеулерге қарай тағы бір маңызды қадам жасайды. Сидней университетінің зерттеушілер тобы IBM инженерлерімен бірлесіп, логикалық кубиттердің сақталуын айтарлықтай арттырды — қателерді түзетудің бір циклінде 96%-ға дейін. Эксперимент IBM Quantum Heron r2 ең жаңа 156-кубиттік асқын өткізгіш процессорында жүргізілді және нәтижелер таңқаларлық.
FTQC (ақауға төзімді кванттық есептеулер) дәуіріне жолдағы кванттық жүйелердің басты жауы «бос тұру шуы» болып қалады. Мәселе мынада: қателерді түзету үшін процессор ішкі тексерулер үшін есептеулерді үнемі тоқтатуға мәжбүр. Дәл осы үзілістер кезінде қалған кубиттер тұрақтылығын жоғалтып, жаңа ақаулар тудырады, бұл түзету жұмыстарын жоққа шығарады.
Бұл іргелі мәселені шешу үшін физиктер түзету схемаларының архитектурасын толығымен қайта қарады. Ұзақ бос тұруларға шыдаудың орнына, олар алгоритмдерді оңтайландыру арқылы есептеулерді тоқтату уақытын түбегейлі қысқартты. Нәтиже көз алдында: логикалық кубиттердің өмір сүру көрсеткіші 90%-дан төменнен 96%-ға дейін көтерілді.
Sydney Nano жобасының жетекшісі Стивен Бартлетт «мәжбүрлі бос тұру» жай ғана техникалық деталь емес, есептеулердің әрбір кезеңінде сенімді жұмыс істеуге кедергі келтіретін маңызды кедергі екенін орынды атап өтеді. Ағымдағы нәтиже бір процессорда зертханалық жағдайда алынғанымен, оның индустрия үшін маңызын асыра бағалау қиын.
Дәл масштабталу және ақауға төзімділік практикалық кванттық үстемдікке жолдағы соңғы бекіністер болып қалады. Еске сала кетейін, бұрын IBM 2026 жылдың соңына қарай кванттық артықшылықтың алғашқы расталған жағдайларына қол жеткізу жоспарларын жариялаған болатын. Бұл жетістік — осы амбициялық мақсаттың іргетасына қосылған тағы бір кірпіш.
Аналитик пікірі: Өмір сүру көрсеткішінің 90%-дан 96%-ға өсуі — бұл жай ғана сандар емес. Кванттық қателерді түзетуде әрбір пайыздың экспоненциалды мәні бар. Егер бұл әдістемені мыңдаған кубиттерге масштабтау мүмкін болса, біз эксперименттік машиналардан шынымен пайдалы есептеу жүйелеріне көшудің куәсі боламыз.